یا ضامن آهو !

یادت، بی بهانه می‌آید.

اصل‍‌اً، حساب و کتاب ندارد. اصول‍‌اً دل‌تنگی حساب و کتاب ندارد، خصوص‍‌اً اگر دل‌ت،

هوای بهشتِ مشهد بزند به سرش و گوشه‌ی صحن قدس و بوی اشک و بوی تو...

اصلش دلی که جا مانده؛ آن‌گوشه، کنار ضریح، زل زده به شما به حضرت‌تان، آخر!

بیرون نرفته از آن‌جا که جایی نرفته که حالا بخواهد باز برگردد،

جناب رئوف؛ آقای مشهدالرضای عزیزم!

 

 

لایق نیستیم بیاییم بنشینیم کنار آگاهی حرم، زل بزنیم به گنبدت؛

روبروی عکسش که می‌توانیم بنشینیم؛ زل بزنیم به گنبدت!

 در دل من چیزی‌ست! لایق زیارت نیستیم

پستش را که می‌توانیم بگذاریم!

 

مگه میشه  پر بزنی، اسیر این حرم نشی؟

چی میشه با یه نیم نگاه، تو ضامن منم بشی؟ 

گریه بهانه ای ست که عاشقترم کنی

شاید مرا کبوتر جـَلد حرم کنی

این روزها دلم هوای زیارت دارد آقا

آقای من! کلاغ به دردت نمی خورد!

فکری به حال رنگ ِ سیاه پرم میکنی ؟

 

 دقت کن! خود حضرت می گویند: هر یک از محبان ما به ما سلام می دهد، ما جوابش را می دهیم؛

 بعضی ها می شنوند، بعضی ها نمی شنوند. او که نمی شنود ناراحت می شود، حتی گناه هم می کند.

 می گویم نه! گناه نکن، من دارم جوابت را می دهم. کجایی؟

هزار بار برای دلم تکرار می کنم شاید که شرم کند....

 

ثبت نام اعتکاف در حرم امام رضا(ع)

 

/ 0 نظر / 2 بازدید